Kliknij tutaj --> 🌗 jpk a wynajem mieszkania

W tych okolicznościach czasowy wynajem, spowodowany obiektywnymi okolicznościami, nie powoduje utraty prawa do ulgi mieszkaniowej. Czasowy wynajem nieruchomości nie powoduje utraty prawa do zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT. Decyduje bowiem długoterminowy cel mieszkaniowy. Jeżeli podatnik jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, to nawet jeżeli ma zawieszone wykonywanie działalności i gdyby wynajął lokal "prywatnie" czynność taka podlega opodatkowaniu VAT i jako taka musi być fakturowana (na zasadach ogólnych właściwych dla najmu). Autor: Radosław Kowalski. Krótkoterminowy wynajem mieszkania może być efektywnym sposobem inwestycji w nieruchomości. Zysk z takiej działalności często znacząco przewyższa potencjalny dochód z najmu długoterminowego. Choć prosta kalkulacja matematyczna sugerowałaby, że jest to inwestycja „miodem płynąca”, to takie rozwiązanie nie jest pozbawione wad. Minister finansów wydał interpretację ogólną nr PT1.8101.1.2021 w sprawie opodatkowania wynajmu nieruchomości mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Chodzi w niej o kwestie związane z podatkiem od towarów i usług. Aby skorzystać ze zwolnienia z VAT, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego realizacji celu mieszkaniowego nabywcy świadczenia (podmiotu gospodarczego). Opis mieszkania – dokładny opis mieszkania, które jest przedmiotem najmu, wraz z numerem lokalu i adresem. Okres najmu mieszkania – termin rozpoczęcia i zakończenia najmu oraz warunki przedłużenia umowy. Cena najmu lokalu – wysokość miesięcznego czynszu oraz terminy płatności, opłaty za media (prąd, gaz, woda), kaucja Site De Rencontre Gratuit Luxembourg Belgique. Ostatnio otrzymuję bardzo dużo pytań dotyczących Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK) i tego, czy obowiązek wysyłania JPK dotyczy najmu. W tym artykule postaram się wyjaśnić podstawowe kwestie związane z JPK, istotne dla osób wynajmujących mieszkania. JPK_VAT dla podatników VAT czynnych Zgodnie z Ordynacją podatkową, od 1 stycznia 2018 r. wszyscy czynni podatnicy VAT (także ci niemający statusu przedsiębiorcy w rozumieniu Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej) są objęci obowiązkiem comiesięcznego przekazywania – bez wezwania – ewidencji zakupu i sprzedaży VAT w postaci elektronicznej, tj. plików JPK_VAT Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej. Obowiązek przekazywania JPK_VAT wynika z art. 82 ust. 1b Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych są obowiązane, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, informacji o prowadzonej ewidencji. Znaczna część podatników tj. duże, średnie i małe firmy, realizuje już ten obowiązek, a od 1 stycznia 2018 r. obowiązek ten objął także najmniejsze firmy – mikroprzedsiębiorców. Zgodnie z powyższym, obowiązek przekazywania JPK_VAT dotyczy podatników VAT czynnych, którzy prowadzą ewidencje VAT przy użyciu programów komputerowych. Od 1 stycznia 2018 do Ustawy o VAT został dodany art. 109 ust. 8a, który mówi, że ewidencja VAT prowadzona jest w formie elektronicznej przy użyciu programów komputerowych. Nie ma więc możliwości „wywinięcia się” od przesyłania JPK_VAT przez podatników VAT czynnych (nawet jeśli nie są przedsiębiorcami). Oznacza to, że jeśli jesteś czynnym podatnikiem VAT, to, niezależnie od tego, czy jesteś przedsiębiorcą czy nie (w rozumieniu Ustawy o PIT czy też Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), a także niezależnie od tego, jak rozliczasz najem (w ramach najmu prywatnego ryczałtem, na zasadach ogólnych czy w ramach działalności gospodarczej), masz obowiązek od tego roku wysyłać JPK_VAT. Jak przekazywać JPK_VAT? Przekazywanie JPK_VAT odbywa się w trybie miesięcznym (do 25. dnia miesiąca za miesiąc poprzedni), nawet jeśli VAT rozliczamy w trybie kwartalnym. Nie zwalnia to nas jednak od obowiązku składania deklaracji VAT-7 lub VAT-7K. Oczywiście składane deklaracje VAT-7/VAT-7K muszą uzgadniać się ze składanymi JPK_VAT. Podstawowe informacje o JPK i jego wysyłce znajdziesz na tej stronie MF. Pozostałe struktury JPK W przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, istnieje obowiązek przekazania innych struktur JPK na żądanie organów podatkowych (art. 193a ust. 1 Ordynacji podatkowej). Od 1 lipca 2018 r. obowiązek ten jest niezależny od wielkości przedsiębiorstwa (małe, średnie oraz duże przedsiębiorstwa obowiązek ten obejmował już wcześniej). Te inne od JPK_VAT struktury to: księgi rachunkowe (JPK_KR), wyciąg bankowy (JPK_WB), magazyn (JPK_MAG), faktury VAT (JPK_FA), podatkowa księga przychodów i rozchodów (JPK_PKPIR), ewidencja przychodów (JPK_EWP). Ten obowiązek dotyczy także tych przedsiębiorców, którzy nie są podatnikami VAT czynnymi. Moim zdaniem powyższy obowiązek przesyłania na żądanie pozostałych struktur JPK nie dotyczy osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, nie będących czynnymi podatnikami VAT, wynajmujących komuś nieruchomości i rozliczających się w ramach tzw. najmu prywatnego. Zapraszam do komentowania. Na pewno będę jeszcze ten artykuł uzupełniał i aktualizował. Czy wynajęcie mieszkania dla członka zarządu stanowi przychód opodatkowany? Coraz częściej spółki decydują się na zapewnienie mieszkania członkom zarządu dla celów służbowych. Takie działanie determinują korzyści ekonomiczne, gdyż bardziej opłacalne wydaje się wynajęcie mieszkania niż rezerwowanie pokoju w hotelu. Zdaniem organów podatkowych, spółki które zapewniają nocleg członkowi zarządu na kilka dni w miesiącu muszą odprowadzać podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego udostępniania członkom zarządu wynajętego przez nią mieszkania służbowego. Co należy rozumieć przez ?nieodpłatne świadczenie? ? Dotychczas w przepisach podatkowych nie zostało wyjaśnione co dokładnie należy rozumieć przez nieodpłatne świadczenie. Jednak na gruncie wydawanych interpretacji indywidualnych przyjmuje się, że są to wszystkie świadczenia niewymagające opłaty, a także świadczenia, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy. W omawianej sytuacji, organy stoją na stanowisku, że skoro członkowie zarządu nie ponoszą kosztów najmu mieszkania, to otrzymują świadczenie, które powoduje u nich przysporzenie majątku. Zatem wartość świadczenia w postaci wynajmowania mieszkania finansowanego przez spółkę stanowi nieodpłatne świadczenie, które należy zaliczać zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( z dnia dalej jako: ustawa o PIT) do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. W konsekwencji spółka jest obowiązana do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na PIT. Odmienne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a Naczelnego Sądu Administracyjnego Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 22 października 2018 r. o sygn. I SA/Gl 683/18) [?] ?udostępnienie wynajętego mieszkania Członkowi Zarządu leży wyłącznie w interesie Spółki, a nie Członków Zarządu, którzy swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokajają w innym miejscu i w inny sposób, a gdyby nie konieczność wywiązania się z obowiązków wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania nie mieliby powodu do ponoszenia kosztów wynajmu. Obowiązek zapewnienia prawidłowej organizacji zarządzania spółką prawa handlowego (podobnie jak zapewnienie prawidłowej organizacji pracy) nie może być utożsamiany tylko z zapewnieniem biurka, materiałów biurowych czy pokryciem kosztów eksploatacji samochodu służbowego czy kosztów zużytej energii elektrycznej. Ten obowiązek należy analizować w kontekście konkretnych obowiązków i wynikających z tych obowiązków korzyści dla Spółki. Zapewnienie tej możliwości nie jest korzyścią Członka Zarządu, lecz wypełnieniem przez niego obowiązku prawidłowego organizowania funkcjonowania Spółki. Członek Zarządu (podobnie jak pracownik) nie ma tutaj żadnej swobody w zarządzaniu i rozporządzeniu tym świadczeniem, gdyż wykorzystuje je w konkretnym celu, tj. wykonaniu swoich obowiązków zarządczych. Tym samym nie można mówić o jakimkolwiek “przysporzeniu” lub o “zrefinansowaniu kosztów”, lecz wyłącznie o ich zwrocie.? Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 8 października 2021 r. o sygn. II FSK 167/19) uchylił zaskarżony wyrok, a skargę do WSA oddalił, uzasadniając ?iż nie można zgodzić się z poglądem ,że sporne świadczenie jest spełnione wyłącznie w interesie spółki?. Należy wskazać także, że orzecznictwo w podobnych sprawach zmieniło się na korzyść organów podatkowych już jakiś czas temu. Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny nie wykluczył, że trend może się odwrócić. Będziemy Państwa informować o kolejnych rozstrzygnięciach w podobnych sprawach. Cały czas obserwujemy bowiem orzecznictwo sądów administracyjnych. Wraz z wejściem w życie przepisów dotyczących oznaczania niektórych dostaw towarów i usług w ewidencjach VAT przedsiębiorcy i księgowi zaczęli zadawać mnóstwo pytań, na które bardzo często trudno jest znaleźć satysfakcjonującą odpowiedź. Ustawy i rozporządzenia zawierają jedynie wycinek informacji, jaka jest potrzebna do prawidłowego przyporządkowania oznaczeń. Dlatego też wychodząc naprzeciw oczekiwaniom publikujemy serię artykułów na temat nowego JPK. Dzisiaj odniesiemy się do oznaczania nieruchomości kodem GTU 10 w ewidencji VAT. Co to jest budynek, budowla? Oczywiście aby prawidłowo sklasyfikować nieruchomości na potrzeby oznaczania GTU musimy najpierw zdefiniować pewne pojęcia, które się do nich odnoszą. W ustawie prawo budowlane pojawiają się następujące definicje: Budynek Przez budynek należy przez rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Z kolei przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Budowla Mianem budowli określany jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Grunt Brak jest szczegółowej definicji gruntu w przepisach podatkowych. Jedynie w ustawie Kodeks cywilny można przeczytać zapis w art. 46 § 1: “Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.” Szczegółowy wykaz rodzajów gruntów został zamieszczony w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. GTU 10 – oznaczenie nieruchomości W rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług przy oznaczeniu GTU 10 pojawia się jedynie bardzo ogólna informacja, że ten kod obejmuje budynki, budowle i grunty. Jednak dla przedsiębiorców jest to zbyt ogólny zapis. Praktyka związana z prowadzoną działalnością gospodarczą podsuwa wiele pytań, na które obecnie szukamy odpowiedzi. Na niektóre z pytań można znaleźć odpowiedź na stronie Ministerstwa Finansów. Na pytanie przedsiębiorców czy usługa budowlana, budowlano-remontowa powinna być również oznaczana kodem GTU można przeczytać informację, że takie usługi nie podlegają pod oznaczenie. Kolejne pytanie dotyczyło kwestii czy takie oznaczenie stosuje się do leasingu finansowego budynków, budowli i gruntów? W tym przypadku odpowiedź jest twierdząca, skoro nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w ramach leasingu finansowego, należy zastosować powyższe oznaczenie. Padło również pytanie o sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu na własność oraz ustanowienie prawa wieczystego gruntu – czy w takich przypadkach należy dokonywać oznaczenia GTU? W odpowiedzi można przeczytać, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym czynności wymienione w pytaniu. Zatem w JPK_VAT z deklaracją do faktury dokumentującej takie dostawy należy zastosować oznaczenie GTU 10. Kiedy nie stosuje się oznaczenia GTU 10? Oznaczenia GTU 10 nie będą dotyczyły przypadków: sprzedaży lokalu mieszkalnego lub niemieszkalnego, umowy leasingu operacyjnego, ponieważ nie dochodzi do przeniesienia własności, najmu, dzierżawy budynków, budowli, remontu, naprawy, przebudowy, rozbudowy, innych usług budowlano-remontowych. Dla oznaczenia GTU 10 bez znaczenia pozostaje fakt, czy jest to nieruchomość nowa czy używana, nabyta na rynku pierwotnym czy wtórnym, czy będzie objęta stawką 8%, 23% czy też stawką “zw”. ▲ wróć na początek Przeczytaj również: GTU_12 – jakie usługi niematerialne znajdują się w tej grupie? Może te tematy też Cię zaciekawią Jak radzić sobie z presją czasu w pracy? Intensywność i natężenie pracy potrafi być męczące. Wieczne ASAP’y, deadline’y na wczoraj, a Ty nie wiesz, za co się zabrać, bo wszystko wydaje Ci się być tak samo priorytetowe. W efekcie zakopujesz się w zadaniach jeszcze bardziej, a Twoja produktywność i motywacja spada. Brzmi znajomo? W takim razie odetchnij i poświęć 5 minut, aby poprawić nie tylko jakość swojej pracy, ale też życia. Czytaj dalej Najlepsze kampanie PRowe w 2021 roku 2021 to rok wyjątkowy pod wieloma względami. Niekorzystna sytuacja pandemiczna przeorientowała wiele sposobów prowadzania biznesów. Firmy zostały zmuszone do szukania dodatkowych źródeł finansowania, często już podupadających biznesów. Nie zatrzymało to jednak tendencji do ulepszania i inwestowania w skuteczne i rozbudowane kampanie PRowe. Bez stawiania na innowacje w zakresie nowoczesnych kanałów komunikacji, będących nieodzownym elementem budowania pozytywnych relacji z klientem, nie sposób zaistnieć na szerszą skalę. Przedstawiamy najlepsze kampanie PRowe w 2021 roku, które zaskoczyły nas pomysłem i zostały bardzo dobrze odebrane przez opinię publiczną. Czytaj dalej Na gruncie polskiego prawa podatkowego przedsiębiorcy mogą zrezygnować z ogólnych zasad opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej i skorzystać z form uproszczonych. Przykładem takiego uproszczenia w rozliczeniu podatku jest karta podatkowa, gdzie podatnik wpłaca co miesiąc stałą kwotę podatku ustaloną decyzją przez naczelnika urzędu skarbowego i nie musi prowadzić skomplikowanych dokumentacji oraz ewidencji podatkowych. Karta podatkowa może być wybrana przez podatnika po spełnieniu warunków przewidzianych w przepisach. W dzisiejszym artykule przeanalizujemy, jaki wpływ na dopuszczalność skorzystania z karty podatkowej ma prywatny wynajem mieszkania. Karta podatkowa a wynajem Zagadnienie związane z warunkami oraz przesłankami pozwalającymi na opodatkowanie działalności kartą podatkową zostało uregulowane w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Interesująca nas kwestia została natomiast opisana w art. 25 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy. Zgodnie z przywołanym przepisem: Nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej osiąganie przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, z których przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach. W kontekście przedstawionej regulacji, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych kwestii. Po pierwsze wspomniany przepis mówi o przychodach osiąganych z tytułu najmu i umów o podobnym charakterze, które podlegają odrębnemu opodatkowaniu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyodrębnia jako osobne źródła przychodów pozarolniczą działalność gospodarczą oraz najem i inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanego z działalnością gospodarczą. Powyższe oznacza, że dochód z najmu może zostać zakwalifikowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub też może on stanowić osobne źródło przychodów i wtedy uznawany jest za najem prywatny. W świetle przedstawionych rozważań wskazać należy, że osiąganie dochodów z najmu uznawanego za część prowadzonej działalności gospodarczej wyklucza możliwość korzystania z uproszczenia w formie karty podatkowej. Jest to konsekwencją użycia w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy sformułowania, iż dochód z najmu ma stanowić odrębne od prowadzonej działalności źródło przychodów. Powyższe potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2010 r. (sygn. IPPB1/415-400/10-4/MT), w której czytamy: Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę podnajmu części lokalu, w której prowadzi działalność gospodarczą zięciowi, który będzie świadczyć usługi rymarskie. Wobec powyższego, przychody uzyskiwane z tego podnajmu traktować należy, jako przychód z działalności gospodarczej, a nie jako odrębne źródło przychodów (…). Poszczególne rodzaje działalności gospodarczej, z tytułu których można korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej wymienione zostały w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wśród tych działalności brak jest działalności polegającej na wynajmie. W konsekwencji podatnik uzyskujący przychody z wynajmu nieruchomości (umów o podobnym charakterze) nie może przychodów tych opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym opłacanym w formie karty podatkowej. Reasumując mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że zawarcie przez Wnioskodawcę umowy podnajmu lokalu, w którym prowadzona jest pozarolnicza działalność gospodarcza i osiąganie z tego tytułu przychodów, które ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza do źródła przychodów - pozarolnicza działalność gospodarcza - wyłączy go z możliwości korzystania z opodatkowania jaką jest karta podatkowa. Przychód z wynajmu składników majątku jest bowiem przychodem z działalności gospodarczej, a nie przychodem z najmu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Karta podatkowa a wybór formy opodatkowania najmu prywatnego Jak powszechnie wiadomo, przychody uzyskiwane z tytułu wynajmowania lokali w ramach najmu prywatnego mogą zostać opodatkowane w dwojaki sposób. Podatnicy mają do wyboru zasady ogólne lub podatek ryczałtowany w wysokości 8,5%. Analizowany artykuł stanowi, że nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej osiąganie przychodów z tytułu najmu i umów podobnych, które są opodatkowane na zasadach ogólnych. Zgodnie ze słowniczkiem ustawowym zawartym w ustawie o zryczałtowanym podatku podatek dochodowy na ogólnych zasadach oznacza podatek dochodowy od osób fizycznych, opłacany przy zastosowaniu podstawy obliczania podatku, o której mowa w art. 26 ustawy o podatku dochodowym, i skali, o której mowa w art. 27 tej ustawy. W rezultacie podatnik, który chce korzystać z karty podatkowej i który osiąga dodatkową korzyść finansową z najmu prywatnego, musi uzyskany dochód opodatkować na zasadach ogólnych. Zastosowanie w tym przypadku zryczałtowanej stawki 8,5% spowoduje utratę prawa do karty podatkowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przykład 1. Podatniczka prowadzi zakład fryzjerski i opodatkowuje swoją działalność na zasadach karty podatkowej. Część lokalu, gdzie prowadzona jest działalność, podnajęła swojej koleżance, która otworzyła zakład kosmetyczny. Dochód z podnajmu należy uznać za osiągnięty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co w rezultacie powoduje, że podatniczka utraci prawo do korzystania z karty podatkowej. Przykład 2. Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w formie usług kominiarskich, która jest opodatkowana kartą podatkową. Dodatkowo wynajmuje on swoje prywatne mieszkanie. Dochód osiągnięty z najmu prywatnego opodatkowuje na zasadach ogólnych. Dzięki temu może nadal korzystać z prawa do karty podatkowej. Jeśli podatnik wybrałby ryczałt i stawkę 8,5% do dochodów z najmu prywatnego, straciłby możliwość opodatkowania działalności gospodarczej w oparciu o kartę podatkową. O czym mówi interpretacjaNowa interpretacja ogólna MF dotyczy zakresu zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36) Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i z tym przepisem zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji jednak zaznaczyć, że owe zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku świadczenia usług związanych z zakwaterowaniem, gdzie zastosowanie znajduje stawka 8% VAT (art. 43 ust. 20 ustawy o VAT).Warunki zwolnienia z podatku VAT usług wynajmu lokalu mieszkalnego Aby móc zastosować zwolnienie od podatku VAT z tytułu wynajmu/wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalny spełnić należy następujące warunki:wynajmowana lub dzierżawiona nieruchomość musi mieć charakter mieszkalny,wynajem lub dzierżawa dokonywane są na własny rachunek,wynajem lub dzierżawa dokonywane są wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego,Najistotniejszy z punktu widzenia podatnika jest z pewnością punkt ostatni zakładający, iż zwolnienie od podatku VAT przysługuje jedynie podmiotom, które wydzierżawiają swoje nieruchomości na cele to szczególnie istotne znaczenie dla tych przypadków, w których wynajmujący wynajmuje taki lokal mieszkalny nie na rzecz osób fizycznych, które będą w tym lokalu mieszkały, ale na rzecz przedsiębiorcy, którego celem będzie dalszy podnajem takiego lokalu mieszkalnego na rzecz osób trzecich w celu zaspokojenia ich własnych potrzeb mieszkaniowych (w tym np. niekiedy celów mieszkaniowych pracowników najemcy).Jakie były stanowiska sądów administracyjnych oraz organów podatkowych Stanowiska w ww. zakresie były zróżnicowane. Zgodnie z jedną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, na którą powołał się MF w omawianej interpretacji ogólnej wyrażoną np. z wyroku NSA z dnia 9 marca 2013 r. (sygn. akt I FSK 1012/12) ww. wynajem powinien polegać opodatkowaniu wg stawki podstawowej. Zgodnie z ww. wyrokiem: Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm., dalej „ w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., nie korzysta ze zwolnienia od podatku usługa najmu na rzecz podmiotu gospodarczego, który nie będąc konsumentem zaspokajającym – w oparciu o tę usługę – własne potrzeby mieszkaniowe, prowadzi wykorzystując najmowany lokal własną działalność gospodarczą w formie wynajmu na cele natomiast z inną linią, prezentowaną w ostatnim czasie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wynajem np. lokali mieszkalnych podmiotom gospodarczym w celu zakwaterowanie pracowników najemcy będącego podatnikiem podatku od towarów i usług mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Jako przykład można podać interpretację z dnia z 1 sierpnia 2019 r. (sygn. z 15 lipca 2019 r. (sygn. ostatecznie stanowisko zajął Minister Finansów w interpretacji ogólnej z dnia 8 października 2021 r. W interpretacji tej MF wskazał ostatecznie, że:Podsumowując, usługa wynajmu bądź dzierżawy nieruchomości (lub jej części) o charakterze mieszkalnym (np. lokalu mieszkalnego), świadczona przez czynnego podatnika podatku od towarów i usług na rzecz podmiotu gospodarczego (innego niż społeczna agencja najmu), który wykorzystuje wynajmowaną nieruchomość na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, np. podnajmuje tę nieruchomość innym podmiotom na cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT. Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT nie ma w tym przypadku zastosowania, gdyż nie jest spełniony warunek dotyczący realizacji celu mieszkaniowego nabywcy świadczenia (podmiotu gospodarczego). Zwolnieniem od podatku jest natomiast objęta usługa wynajmu lub dzierżawy nieruchomości (lub jej części) o charakterze mieszkalnym świadczona przez czynnego podatnika podatku od towarów i usług na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy o niektórych formach popierania budownictwa samym MF uznał, że wynajem lokalu mieszkalnego na rzecz przedsiębiorcy najemcy (z wyłączeniem sytuacji, w której takim najemcą jest społeczna agencja wynajmu) podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT tj. stawką 23%. Taki najemca – przedsiębiorca nie realizuje w ww. lokalu mieszkalnym własnego celu mieszkaniowego, czego wymaga art. 43 ust. 1 pkt. 36) Ustawy o VAT. Tym samym ww. usługa wynajmu lokalu mieszkalnego nie może być traktowana jako zwolniona z dalej? Jeśli chodzi o wynajmujących, którzy do tej pory stosowali się do linii interpretacyjnej organów podatkowych to skoro MF odniósł się w treści interpretacji do tzw. utrwalonej linii praktyki interpretacyjnej, to osoby te co do dotychczasowych rozliczeń powinny być chronione. Natomiast na przyszłość winny rozważyć zastosowanie się do interpretacji ogólnej Interpretacja ogólna Nr Gach

jpk a wynajem mieszkania